Świecki Ruch Misyjny Epifania


Strona Główna

HISTORIA
	Pastor C.T. Russell Biblia a Izrael

O NAS
	Wierzenia Aktualności Zbory Wydarzenia Kontakt

LITERATURA
	Sztandar Biblijny Teraźniejsza Prawda Manna Książki Broszury - Ulotki


PYTANIA
	Często zadawane pytania Książka Pytań

SKLEP
	Sklep Koszyk ( Pusty ) Moje zakupy

DOWNLOAD
	Pieśni Programy E-book

PRENUMERATA
	Zasady

LINKI
	Stany Zjednoczone Wielka Brytania Niemcy Francja Litwa Rosja Ukraina Brazylia Republika Czeska

ZOBACZ
	Towarzystwo Biblijne Biblia Gdanska Biblia Internetowa Biblia Gdańska - Starodruk Multimedialny Swiat Biblii Radio EMET

Login:
Hasło:


::	Rejestracja

Codzienna
NIEBIAŃSKA MANNA

STYCZEŃ LUTY MARZEC	KWIECIEŃ MAJ CZERWIEC	LIPIEC SIERPIEŃ WRZESIEŃ	PAŹDZIERNIK LISTOPAD GRUDZIEŃ

GRUDZIEŃ

Wybierz datę:

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31

1 GRUDNIA

Będziesz miłował bliźniego twego, jako samego siebie

Mat. 22:39

Jeśli nie chcielibyście, żeby wasz bliźni podejrzewał was i obmawiał, sami nie powinniście tego czynić. Zakon Pański nakazuje, by nikt z objętych Jego Przymierzem nie wypowiadał żadnych podejrzeń przeciwko bliźniemu. Jeśli jednak podejrzenie nasuwa się na umysł wskutek skojarzonych okoliczności, to nowy umysł powinien szybko, z wrodzoną życzliwością, zakwestionować podejrzenia, biorąc pod uwagę możliwość występowania mylnej informacji lub opacznego tłumaczenia i rzekomą winę zawsze podawać w wątpliwość.

Równoległe cytaty: 3 Mojż. 19:18; Mich. 6:8; Mat. 7:12; 9:13; Mar. 12:31; Rzym. 13:9; Gal. 5:14; Jak. 2:8; 1 Tym. 1:7; 1 Piotra 1:22; 2 Piotra 1:7; 1 Jana 3:18.

Pieśni: 166, 165, 95, 196, 198, 267, 125.

Pytania: Czy w tym tygodniu miłowałem swego bliźniego jak siebie samego? Jakie temu towarzyszyły okoliczności i wyniki?

2 GRUDNIA

Przetoż teraz cóż odwłaczasz? Wstań, a ochrzcij się

Dz.Ap. 22:16.

Jest w tym zwrocie bezpośredniość godna naśladowania przez tych wszystkich, którzy mają wpływ na innych i starają się innych wprowadzać na właściwą drogę, pobudzać do gotowości, do zupełnego posłuszeństwa, do zupełnego uznania Pana i Prawdy. Jeśli tacy nie odczuwają skłonności do natychmiastowego posłuszeństwa, chociaż oczami swej wiary ujrzeli Pana a uszami usłyszeli Jego głos, to będą jeszcze mniej posłusznymi wtedy, gdy świat, ciało i diabeł powiedzą im: Nie bądźcie krańcowymi, bądźcie raczej umiarkowani, nie poświęcajcie się całkowicie Panu, wasi bliźni i przyjaciele pomyślą, że jesteście nieprzytomni, przeszkodzi to także waszym nadziejom oraz perspektywom, a waszych przyjaciół zmieni na wrogów, to was będzie zbyt dużo kosztować, nie śpieszcie się.

Zdaje się, iż Saul z Tarsu, zgodnie z naszym tekstem, przed swoim przystąpieniem do służby wyczekiwał na okoliczności, doświadczenia i warunki upoważniające go do tego, do czego zachęcił go Pański posłannik. W tym jest on dla nas przykładem. Mamy stać spokojnie i czekać na Pana aż Słowo Pańskie przez swoje zasady i swego Ducha a także opatrzności zgodzą się na to, do czego jesteśmy nakłaniani, nawet jeśli okoliczności, doświadczenia i warunki zdają się nas ponaglać naprzód. Lecz jak Saul, nie wahajmy się pójść naprzód, gdy Słowo Pańskie do tego nas zaprasza. Skuteczne opieranie się ziej presji pójścia do przodu zwycięskie czekanie na Pana, aż On zaprosi nas do pójścia naprzód i szybkie działanie wówczas jest chwalebnym stopniem osiągnięcia rozwoju charakteru. Prawdopodobnie na żadnym punkcie chrześcijańskiego charakteru nie jesteśmy częściej próbowani niż na tym, szczególnie, gdy jesteśmy wodzami ludu Pańskiego.

Równoległe cytaty: 2 Mojż. 22;29; Mat. 8:21 22; 19:16-22; Łuk. 9:61 62; Dz.Ap. 24:25; Joz. 24:15; 1 Król. 18:21; Izaj. 50:7; 1 Kor. 15:58; 2 Piotra 1:10.

Pieśni: 1, 14, 203, 80, 94, 13, 25.

Pytania: Czy w tym tygodniu chętnie byłem posłuszny? Dlaczego? Z jakimi wynikami?

3 GRUDNIA

Żeś zachował słowo cierpliwości mojej, ja też cię zachowam od godziny pokuszenia, która przyjdzie na wszystek świat, aby doświadczyła mieszkających na ziemi

Obj. 3:10.

Jest to specjalna nagroda dla tych, którzy w obecnym czasie, w okresie laodycejskim, biegną w zawodach z cierpliwą wytrwałością. Chociaż uniknięcie godziny pokuszenia nie było naszym przywilejem, to jest nim posi ada nie szczególnego kompensującego błogosławieństwa, będącego rezultatem naszego życia w czasie Pańskiej paruzji (obecności). Możemy więc cieszyć się społecznością z Nim, Jego nauką, stanowiącą obecnie "pokarm na czas słuszny", rozdzielaną przez Niego jako pokarm duchowy w taki sposób i w takim stopniu, w jakim żaden z wiernych w minionych okresach nie mógł tego czynić. Jednak, jak możemy się spodziewać, ta największa łaska jest odpowiednio zrównoważona przez subtelność i srogość prób godziny pokuszenia przychodzącej na cały świat. Jeśli kiedykolwiek cierpliwa wytrwałość była potrzebna, to tym bardziej teraz.

Godzina ta jest dlatego nazwana godziną pokuszenie, ponieważ w czasie jej trwania przeważały największe próby, które nawiedzały cały rodzaj ludzki, szczególnie Kościół, prawdziwy i nominalny. Dla nominalnego i prawdziwego ludu Bożego te pokuszenia były srogie, szczególnie w sześciu generalnych zarysach, czyli nieuznawania okupu, niedowiarstwa, kombinacjonizmu, reformizmu, kontradykcjonizmu i rewolucjonizmu. Podczas gdy Kościołowi filadelfijskiemu zaoszczędzono tych specyficznych prób, Kościół laodycejski musiał je przeżyć. Jednakże Pan Swoim wiernym z okresu laodycyjskiego udzielił specjalnej pomocy światłem spowodowanym Pańską Paruzją i Epifanią. Zarysy rewolucjonizmu godziny pokuszenia działały równocześnie z Epifanią, "jasnym świeceniem", która objawiła rewolucjonizm i wiele innych rzeczy.

Równoległe cytaty: Obj. 1:9; 13:10; 14:12; Mat. 6:13; 26:41; 1 Kor. 10:13; Efez. 6:13; 2 Piotra 2:9; Mat. 24:24; Izaj. 24:17; Dan. 12:10; Jak. 1:12; 1 Piotra 4:12.

Pieśni: 13, 145, 56, 57, 99, 119, 137.

Pytania: Jakie miałem doświadczenia w tym tygodniu w związku z myślą tego tekstu? Jak je przyjąłem? Jaki był ich wynik?

4 GRUDNIA

Ponieważ tedy wy, będąc złymi, umiecie dary dobre dawać dzieciom waszym: jakoż daleko więcej Ojciec wasz niebieski da Ducha świętego tym, którzy go oń proszą?

Łuk. 11:13.

Gdyby poświęcony lud Pański mógł dojść do takiego stanu, w którym głównym celem jego życia, istotną treścią wszystkich jego modlitw, byłaby prośba o większą miarę Ducha Świętego, ducha świętości, ducha Prawdy, Ducha Chrystusowego, ducha zdrowego rozsądku, oznaczałoby to wielkie błogosławieństwo! Gdyby wtedy poświęceni modlili się żarliwie, aż do ś wit u, ich poleganie na Nim z pewnością sprowadziłoby upragnione błogosławieństwo. Chociaż Pan objawił się Swemu ludowi w tym celu, aby mu udzielić tego błogosławieństwa, to jednak powstrzymuje je, aż Jego lud nauczy się je oceniać i szczerze go pragnąć.

Kiedy nasz Pan powiedział Swym uczniom, że są złymi, nie myślał, że ich intencje są złe, raczej, iż oni są upadłymi w umyśle i sercu. A jednak to miało znaczyć, że oni jeszcze posiadali ślady obrazu Bożego, dzięki którym wiedzieli jak udzielać naturalnych darów swoim dzieciom i byli zdolni ich udzielać. Nasz Pan jednak uzasadniał, że jeśli niedoskonały człowiek może uczynić coś dobrego, to tym bardziej absolutnie Doskonała Osoba może uczynić więcej dobra, to znaczy, że może udzielić i udzieli Swego Świętego Ducha Swoim dzieciom, które Go o niego proszą. Dar Ducha Świętego jest najwyższym darem duchowym, w rzeczywistości jest on sumą wszystkich naszych duchowych błogosławieństw i jest "z ada tkiem" naszego wiecznego dziedzictwa. Dlatego prośby o Ducha Świętego powinny być główną treścią wszystkich modlitw zanoszonych do naszego Niebiańskiego Ojca. Bóg udziela go Swoim jedynym.

Równoległe cytaty: Ps. 103:13; Przyp. 1:23; 3:12; Joel 2:29; Mat. 7:7-11; 21:22; Mar. 11:24; Jan 14:16; 15:7; 4:10; Efez. 1:3; Tyt. 3:4, 5.

Pieśni: 35, 239, 1, 90, 91, 95, 198.

Pytania: Czy w tym tygodniu modliłem się o Ducha Świętego? Jak? Dlaczego? Z jakim wynikiem?

5 GRUDNIA

Obierzcież sobie dziś, komubyście służyli...aleć: ja i dom mój będziemy służyli Panu

Joz. 24:15.

Niech inni czczą kogo chcą i co chcą, lecz my, którzy doznaliśmy, że Pan jest łaskawy, którzy poznaliśmy Go przez Jego Słowo, przez Jego opatrzności i przez moc Jego Ducha, która nas pobudziła do nowości życia, nie możemy czynić niczego innego, jak czcić Boga. Czcząc Go musimy Mu ufać bez zastrzeżeń. A ufając Mu bez zastrzeżeń z zadowoleniem będziemy postępować drogą, którą nam wskazuj°. Ufając i postępując w ten sposób jesteśmy zadowoleni ze wszystkiego, co nas spotyka, gdyż ręka, która nas prowadzi, jest Jego ręką. I bądźmy pewni że postępując tak za prawdziwym Pasterzem, ostatecznie dojdziemy do owczarni Królestwa. W tej pewności mamy radość, pokój i błogosławieństwo serca, nawet "w domu pielgrzymstwa naszego".

Szybkie podjęcie decyzji pełnienia woli Pańskiej po jej rozpoznaniu, to jedyny sposób postępowania godny polecenia wiernym. Charakterystyczne jest to, że częściowo niewierni powstrzymują się przed pełnieniem Boskiej woli i proporcjonalnie do tego wdają się w kompromis ze złem, nawet po uprzednim rozpoznaniu woli Pańskiej w odniesieniu do dobra i zła. Chociaż Pan jest cierpliwy, ostatecznie jednak zmusi takich do podjęcia decyzji. Tak pokieruje ich doświadczeniami, że będą musieli zdecydować się na czynienie Jego woli, bądź sprzeciwianie się jej. Niech więc wierni, jak starożytny Jozue, słowem i czynem zachęcają częściowo niewiernych do właściwej decyzji, lecz bez względu na to czy ci ostatni przyjmą daną im zachętę, czy nie, to wierni pod zwierzchnictwem Chrystusa, swojej Głowy, n ada l pozostaną martwymi dla siebie i świata, a żywymi dla Boga. W jakim więc stopniu będą mogli wywrzeć swój wpływ, w takim niech służą Bogu.

Równoległe cytaty: I Król. 18:21; Ezech. 20:39; Łuk. 16:13; Rzym. 6:16; 1 Mojż. 18;19; Jan 6:67-69; Mat. 19:16-22; 26:33, 35; Joz. 24:16-18; 23:15; 1 Kron. 28:9.

Pieśni: 160, 1, 8, 14, 78, 130, 136.

Pytania: Czy w tym tygodniu ćwiczyłem stanowczość? W jakich okolicznościach? Z jakimi wynikami?

6 GRUDNIA

Mąż, który nie ma mocy nad duchem swoim, jest jako miasto rozwalone bez muru

Przyp. 25:28.

Walka z samym sobą jest największą walką, a Słowo Pańskie mówi nam, że "kto panuje sercu swemu [nad swoim własnym umysłem, swoją wolą], lepszy jest, niżeli ten, co zdobył miasta", ponieważ nauczył się, aż do tego stopnia wyćwiczyć wojowniczość prawdziwego charakteru we właściwym kierunku, w samokontroli. Po poważnych doświadczeniach w zwalczaniu grzechu i samolubstwa w sobie, po wyjęciu belki z własnego oka, po pokonaniu gniewu, złości, nienawiści i konfliktów w swoim sercu oraz w ciele - po tym właśnie i za pośrednictwem tej surowej walki oraz doświadczenia będziemy przygotowani do pomagania. braciom, do pomagania bliźnim w ich trudnościach, pomagania im w zwyciężaniu ich oblężeń i słabości.

Słowo duch znaczy tu usposobienie. Nie mieć mocy nad własnym duchem znaczy nie mieć samokontroli, Osoba, która jej nie posi ada jest rozbitkiem, jeśli chodzi o jej charakter. Salomon jako ilustracji tego użył miasta rozwalonego bez murów. Stosownie do tej ilustracji, w naszych usposobieniach jesteśmy miastami, nasze różne dobre zalety odpowi ada ją domom, nasze dobre myśli żołnierzom broniącym miasta, a samokontrola murom otaczającym miasto. Na zewnątrz jest grzech, błąd, samolubstwo i światowość jako żołnierze pod dowództwem szatana, ich generała, oraz ciała i świata, jego poruczników. Oni przede wszystkim atakują naszą samokontrolę a kiedy ta up ada , niszczą każdą dobrą myśl i zaletę. Naszą główną troską powinno być niedopuszczenie do wyłomu w murze samokontroli. Gdy w taki sposób będziemy postępować, dowiedziemy, że w tej walce ofensywnej jesteśmy zwycięzcami, zachowując symboliczne mury przed ruiną.

Równoległe cytaty: Ps. 116:11; Przyp. 14;29; 16:32; 19:2; 21:5; 23:2; 25:8; 29:20; Kazn. 5:2; 7:9; Łuk. 14:26, 27; Rzym. 8:12, 13; 13:14; 14:1-15:5; 1 Kor. 6:12; 8:13; 9:12, 15, 18, 19, 23, 25-27; Kol. 3:5; Tyt. 2:12; 1 Piotra 4:1, 2; 2 Piotra 1:6.

Pieśni: 145, 136, 125, 267, 1, 183, 130.

Pytania: Czy w tym tygodniu ćwiczyłem samokontrolę, czy zaniechałem tych ćwiczeń? Dlaczego? Jak? Z jakimi wynikami?

7 GRUDNIA

Któremu gdy złorzeczono, nie odzłorzeczył

1 Piotra 2:23.

Nieprzyjaciele Jezusa złorzeczyli Mu nie dlatego, że znaleźli w Nim słuszny i sprawiedliwy powód do złorzeczenia ani dlatego, że sami byli w takim stopniu doskonali, iż Jezus nie mógł znaleźć w nich niczego godnego złorzeczenia, lecz dlatego, że On był zupełnie poddany woli Bożej, a tym samym zdolny do podjęcia szyderstwa i złorzeczenia ludu i znoszenia tego pokornie i cierpliwie, pamiętając, że do tego został powołany. Jezus trwał cierpliwie dowodząc, iż był wierny, rozwinął i zademonstrował prawdziwy charakter, odczuwał i okazywał litość oraz Swoją miłość ludziom w ich ślepocie i ignorancji.

Złorzeczyć znaczy niesprawiedliwie i niepotrzebnie mówić i postępować nieprzychylnie wobec innych. Jezusowi, po skazaniu Go na śmierć, szczególnie złorzeczyli żołnierze w pałacach Kajfasza i Piłata oraz lud i żołnierze na drodze Krzyżowej i na Kalwarii. Chociaż On nie zasłużył na te złorzeczenia, raczej oni na nie zasługiwał i, to jednak "nie odzłorzeczył". Bez wątpienia szatan starał się ich złe słowa oraz uczynki utrzymać w Jego umyśle i pobudzić w Nim ducha, słowa i uczynki złorzeczące. W tym się zawiódł, ponieważ nasz drogi Odkupiciel, "wzgardziwszy sromotą" uznał ją za mało znaczącą i skoncentrował Swoją wolę na tym, by podobać się Ojcu, pośród i pomimo ich złorzeczeń. W tym względzie, jak i w każdym innym, nasz błogosławiony Pan jest przykładem dla nas. Na wszelkie złorzeczenia, sp ada jące na nas, na wszelkie pokuszenia przychodzące, aby skłonić do oddawania złorzeczenia za złorzeczenie, bądźmy takimi, jak On, "gardząc sromotą", koncentrując naszą wolę na tym, by podobać się Panu pośród i pomimo złorzeczeń, które przypada ją nam w udziale.

Równoległe cytaty: Mat. 26:65; 27:13, 27-30, 39-44, 49; Ps. 22:7, 8, 17,18; 31:12-14; 35:20, 21; 71:10, 11; 109:25; Izaj. 50:6; 53:7; Żyd. 12:3.

Pieśni: 168, 5, 28, 132, 190, 325, 326.

Pytania: Co ten tekst oznaczał dla mnie w tym tygodniu? W jakich sytuacjach i doświadczeniach?

8 GRUDNIA

Jeźli was świat nienawidzi, wiedźcie, żeć mię pierwej, niżeli was, miał w nienawiści

Jan 15:18.

Jak nasz Mistrz był znienawidzony bez powodu, tak, o ile to jest możliwe, niech będzie z nami, niech nienawiść, złośliwość, zawiść i morderstwo wyładowujące się przeciwko nam będą niezasłużone - niech nasze życie będzie możliwie czyste. Niech nasze życie, tak dalece jak jesteśmy w stanie, w naszych myślach, słowach i postępowaniu, ukazuje chwałę naszego Pana i mówi o naszej miłości do wszystkich ludzi, a szczególnie do domowników wiary. W przyszłości, gdy nowa dyspensacja będzie w pełni zaprowadzona, ci, którzy nas obecnie nienawidzą, głównie z powodu oślepienia ich i zwiedzenia przez przeciwnika, pokłonią się Pomazańcowi Pańskiemu, a my będziemy mieli wielką przyjemność w podnoszeniu i zachęcaniu ich, w błogosławieniu, przebaczaniu i pomaganiu im w powrocie do pełnego obrazu i podobieństwa Bożego.

Słowo świat w Piśmie Świętym występuje w różnych znaczeniach, a mianowicie: w znaczeniu wszechświata, ziemi, dyspensacyjnego porządku rzeczy, ludzi zgodnych z nim i całej rasy ludzkiej. Oczywiście, cały rodzaj ludzki nie miał Pana w nienawiści, ponieważ kilku pogan, z którymi się zetknął, uczciło Go. Raczej nienawidzili Go religijni wodzowie żydowscy i ci, na których oni mieli wpływ. Nienawidzili Go, gdyż Jego nauki zbijały ich błędy, Jego przykład demaskował ich obłudę, a objawianie ich przez Niego szkodziło ich prestiżowi, Jego reformy zagrażały ich ambicjom, Jego religia obalała ich sekty, a Jego wpływ pomniejszał ich władzę. Ponieważ "ciemność nienawidzi światłości", wierny lud Boży podczas Wieku Ewangelii był znienawidzony przez nominalny lud Boży - dokładnie z tych samych powodów, z jakich nienawidzono Jezusa. Tak będzie, aż do końca.

Równoległe cytaty: Ps. 41:10. Jan 15:19-25; Izaj. 53:1-3; Mat. 10:16-39; 24:9; Mar. 13:13; Łuk. 21:17; 19:14; Jan 16:2, 3; 17:14; 1 Jana 3:1, 13.

Pieśni: 312, 47, 48, 134, 150, 8, 114.

Pytania: Czy w tym tygodniu doznałem nienawiści w imię Prawdy? W jaki sposób? Z jakimi wynikami?

9 GRUDNIA

Błogosławiony mąż, który znosi pokuszenie; bo gdy będzie doświadczony, weźmie koronę żywota, którą obiecał Pan tym, którzy go miłują

Jak. 1:12.

Gdybyśmy mogli zachować w pamięci fakt, że każda próba, każde prześladowanie, każda trudność życiowa doświadczająca tych, którzy zawarli przymierze ofiary z Panem, jest zamierzona w celu sprawdzenia ich, wypróbowania ich miłości, przekonania się czy ich charaktery są, czy nie są utrwalone, zakorzenione i utwierdzone w sprawiedliwości, zbudowane na miłości, to wszystkie te próby, trudności oraz pokusy ujrzelibyśmy w nowym świetle, co pomogłoby nam bardzo w bojowaniu dobrego boju wiary i odniesieniu zwycięstwa. Gdybyśmy sobie powiedzieli, że jeżeli na podstawie tych małych prób Pan sprawdza moją miłość i oddanie się Jemu, to z pilnością je wykorzystam jako sprzyjające sposobności do zademonstrowania memu Panu pełni swej miłości i oddania się Jemu i Jego sprawie bez względu na to czy to będą drobiazgi, czy sprawy ważne.

Pokuszenie w tym wierszu oznacza próbę, doświadczenie. Znosić pokuszenie znaczy radośnie znosić próby, trwać w nich zwycięsko w prawości. Życie chrześcijańskie jest pełne prób. Musimy być doświadczeni i zaaprobowani w każdym punkcie charakteru zanim będziemy uznani za godnych. Błogosławieni jesteśmy, jeśli oczekujemy prób, ponieważ takie oczekiwanie przygotowuje nas do nich. Podwójnie jesteśmy błogosławieni, gdy jesteśmy próbowani, ponieważ to daje nam sposobność zwycięstwa. Potrójnie jesteśmy błogosławieni gdy wiernie trwamy w naszych próbach, aż do zupełnego zwycięstwa, gdyż pomyślne ukończenie prób urzeczywistni nasze nadzieje. Życie wieczne w Królestwie z tym wszystkim, co ono oznacza w usposobieniu, naturze, widokach, zaszczytach, obcowaniu, dziedzictwie i dziele, na pewno stanie się naszymi. Bóg zobowiązał się do tego przysięgą daną "nasieniu", a "nasienie" skł ada się z tych poświęconych jednostek, które miłują Boga nade wszystko.

Równoległe cytaty: Ijob 5:17; Ps. 91:12; 119:67, 71; Przyp. 3:11, 12; Mat. 24:13; 1 Kor. 9:25; 2 Tym. 4:8; 1 Piotra 5:4; Mat. 19:28, 29; Jak. 2:5; Obj. 2:10.

Pieśni: 93 56 57, 67 197, 200, 313.

Pytania: W jakich próbach w tym tygodniu odniosłem zwycięstwo? Jak? Z jakimi wynikami?

10 GRUDNIA

Te, którzy mnie czczą, czcić będę

1 Sam. 2:30.

Jeśli Panu spodobało się dać nam sposobność pracy w jakiejkolwiek dziedzinie Jego służby, powinniśmy przystąpić do niej szybko i z energią - z gorliwości dla Niego i dla sprawy, do której nas powołał. To jest jedyny stan możliwy do przyjęcia przez Niego. Jeśli jesteśmy leniwi, nie uważamy na sposobności, to z pewnością będą one od nas odsunięte i dane innym, ponieważ Pan jest zdolny wzbudzić tego lub owego do służenia Jego sprawie bez zmuszania naszej niezależnej, wolnej woli i ingerowania w jej wolność. Oceniajmy coraz bardziej przywilej, jakim się cieszymy, który pozwala nam być współpracownikami Boga, szczególnie w związku z wielką posługą, którą nasz Pan i Mistrz Jezus wykonuje. Do współudziału w tej posłudze zostaliśmy powołani.

Czcić Boga, znaczy stawiać Boga na pierwszym miejscu w swoim życiu. Z jednej strony to oznacza że ciągle i pomyślnie sprzeciwiamy się temu, czemu Bóg sam się sprzeciwia, to jest, szatanowi, światu i ciału, tak jak się objawiają w grzechu, błędzie, samolubstwie i światowości, wewnątrz i na zewnątrz. Z drugiej zaś strony, to oznacza stałe i skuteczne popieranie tego, co cieszy się Boską łaską i poparciem, to jest, medytacji nad Słowem Bożym i rozpowszechniania go, rozwijania charakteru w harmonii ze Słowem Bożym, znoszenia zła w lojalności wobec Słowa Bożego, czuwania i modlitwy w harmonii ze Słowem Bożym. Takich Bóg rzeczywiście uczci. W obecnym życiu uczci ich Duchem Świętym, zrozumieniem Jego Słowa, przywilejem modlitwy, przywilejem służby, odłączeniem od grzechu, błędu, samolubstwa i światowości, rozwojem w podobieństwie do Chrystusa i zwycięstwem w prowadzonych walkach. W przyszłym życiu uczci ich wielkimi błogosławieństwami Królestwa w usposobieniu, naturze, widokach, wysławianiu, obcowaniu. dziedzictwie, urzędzie i dziele.

Równoległe cytaty: Jer. 18:9, 10; Ps. 18:21; 91:14; 50:23; Przyp. 3:9, 10; Izaj. 29:13, 14; Dan. 4:34; Mal. 1:6; Jan 5:23, 44; 8:49; 12:26; 13:31, 32; 17:4, 5; 1 Kor. 4:5; 1 Piotra 1:7.

Pieśni: Czy w tym tygodniu tekst ten wypełnił się w moim życiu? Jak? W jakich okolicznościach? Z jakimi wynikami?

Pytania: Czy w tym tygodniu tekst ten wypełnił się w moim życiu? Jak? W jakich okolicznościach? Z jakimi wynikami?

11 GRUDNIA

Synu mój! daj mi serce twoje, a oczy twoje niechaj strzegą dróg moich

Przyp. 23:26.

Oddane Bogu serce, wola, usiłuje poznać Boską wolę, zrozumieć Boski zamiar i być zamiarowi temu posłuszne w słowie i czynie. A w tej samej proporcji, w jakiej ten stan nowego umysłu jest osiągany, rozpoczyna się nowość życia pod każdym względem - w zakresie ambicji, nadziei, uczuć i wysiłków. Z tej przyczyny objawienie Boskiej woli i Planu jest udzielane wierzącym, aby przez zdobywanie tej wiedzy, przez rozmyślanie o tych rzeczach, przez napełnianie umysłu myślami o Boskim Planie i woli, przekształcający wpływ mógł rozciągnąć się na wszystkie dziedziny życia.

Bóg pragnie naszych umysłów, naszych uczuć i naszej woli. On chce naszych umysłów, aby je opróżnić z grzesznych, błędnych, samolubnych i światowych myśli, a napełnić sprawiedliwymi, prawdziwymi, miłującymi i duchowymi myślami. Nasze umysły w ten sposób opróżnione i napełnione mogą stać się naczyniami uświęconymi i odpowi ada ć Mistrzowi w użytkowaniu ich w błogosławieniu nas i drugich. On prosi o nasze uczucia i naszą wolę, aby oczyścić je z grzesznych, samolubnych, światowych i błędnych uczuć i intencji, a napełnić je sprawiedliwymi, prawdziwymi, miłującymi oraz duchowymi uczuciami i intencjami. Nasze serca tak oczyszczone i napełnione mogą stać się naczyniami uświęcającymi, n ada jącymi się do użytku Mistrza w błogosławieniu nas i drugich. Dlatego nasz tekst serdecznie zachęca do poddania naszych serc i umysłów Bogu. Błogosławiony jest ten, kto poddaje się takiemu wzbogacaniu serca i umysłu.

Równoległe cytaty: Ps. 119:9; Kazn. 12:1; Mat. 13:15; 16:24; Jan 17:17; Rzym. 6:13, 16, 19; 12:1; 15:16; 2 Kor. 8:5; Gal. 2:20; Kol. 2:11; Żyd. 10:5-7, 10.

Pieśni: 8, 14, 114, 244, 203, 134, 325.

Pytania: Co i jak uczyniłem w tygodniu z moim poświęceniem? Dlaczego tak postąpiłem? Jaki był wynik?

12 GRUDNIA

Albowiem jaka on ciebie waży w myśli swej

Przyp. 23:7.

Myślenie w głowie i myślenie w sercu, to dwie różne rzeczy. Wszelkiego rodzaju myśli przenikają do umysłu. Niektóre z tych myśli wprowadza do naszych umysłów szatan, świat i ciało, inne nasuwa nam Bóg, Jego słudzy i Jego lud. Nie jesteśmy odpowiedzialni za pierwsze przeniknięcie myśli do naszych umysłów ze źródeł zewnętrznych. Tylko wtedy stajemy się odpowiedzialni za nasze myśli, kiedy przechowujemy je, gdyż to staje się myśleniem w sercu, co oznacza, że nasze uczucia lgną do nich, a nasza wola uchwyciwszy się ich, czyni je swoimi własnymi. Tylko takie myśli kształtują charaktery. Jeśli myśli są nieczyste, występne, podejrzliwe, mściwe, pyszne, chełpliwe, tchórzliwe, leniwe, swarliwe, brutalne, zawistne i obłudne, to charakter będzie się skł ada ł z takich samych cech. Jeśli myśli są czyste, szlachetne, ufne, nieskwapliwe, pokorne, szczere, odważne aktywne, spokojne, łagodne, liberalne, to charakter będzie posi ada ł takie same przymioty. Tak więc stajemy się w charakterach takimi, jakie myśli pielęgnujemy.

Równoległe cytaty: 1 Mojż. 6:5; 5 Mojż. 5:29; 6:5; 1 Sam. 16:7; 1 Kron. 28:9; 2 Kron. 12:14; Ps. 22:27; 34:19; 51:12, 19; 57:8; Przyp. 4:23; 15:13-15; Jer. 17:1, 9, 10; Mat. 15:19-21.

Pieśni: 196, 130, 198, 1, 136, 145, 8.

Pytania: Czy w tym tygodniu strzegłem swego serca? Jak? Dlaczego? Gdzie?

13 GRUDNIA

Panie! nie poczytaj im tego za grzech!. (BG)

Dz.Ap. 7:60.

Święty Szczepan jest znakomitym przykładem przebaczania swoim nieprzyjaciołom. Łatwo jest myśleć i mówić: Przebaczam swoim wrogom, gdy się ich nie ma. Ale zupełnie czym innym jest powstrzymywanie się od urazy w sercu wobec tych, którzy nam szkodzą. Jeszcze trudniej jest nie żywić urazy wobec ludzi, gdy oni i my wiemy o tym, że nam czynią krzywdę. Lecz najtrudniejszą rzeczą jest życzyć i świadczyć ludziom dobro wtedy, kiedy oni wyrządzają nam krzywdę. Do takiej wzniosłości charakteru wspiął się święty Szczepan. Gdy odłamki skał i kamienie uderzały w niego najboleśniej, on się modlił do Boga o przebaczenie dla swych oprawców. Jeżeli chcemy osiągnąć podobny charakter musimy być bardzo niepamiętliwi, łagodni, gorliwi, miłujący i wierni. Te zalety stosowane w praktyce w małych sprawach życia, stopniowo udzielą naszym charakterom siły, która będzie mogła sprostać wymaganiom najcięższych doświadczeń. Jeśli zaniedbamy się we właściwym przyjmowaniu małych, codziennych prób, to upadniemy w wielkim kryzysie.

Równoległe cytaty: Mat. 5:40-48; 6:12, 14, 15; 18:21-35; Łuk. 6:28; 23:34; Rzym. 12:14, 17, 19, 20; 2 Mojż. 23:4, 5; Przyp. 19:11; 24:17; Kazn. 7:21; Mar. 11:25; Łuk, 6:35-37; 17:3, 4; 1 Kor. 4:12; Efez. 4:32; Kol. 3:13; Filem. 10; 1 Piotra 3:9.

Pieśni: 190, 132, 290, 101, 113, 165, 166.

Pytania: Czy przebaczałem w tym tygodniu? Jak? Dlaczego? Co mi w tym pomagało lub przeszkadzało? Jakie były wyniki?

14 GRUDNIA

Błogosławieni miłosierni; albowiem oni miłosierdzia dostąpią

Mat. 5:7.

Nie wszyscy o tym wiedzą, ale jest faktem, że największym przymiotem, jaki człowiek może rozwinąć i jedynym, który sam w sobie sprowadza najwięcej błogosławieństw, jest przejawianie zalety Boskiego miłosierdzia, współczucia i życzliwości. Pan kładzie wielki nacisk na zaletę miłosierdzia, oznajmując, że bez względu na to jak wielkie byłyby nasze osiągnięcia w zakresie wiedzy czy łaski, jeśli nie posi ada my tej jednej, nigdy nie będziemy przez Niego przyjęci. Jeśli nie mamy miłosierdzia dla innych, nie będzie też miał dla nas miłosierdzia nasz Ojciec Niebieski. Zabezpieczając się przed tym, abyśmy tej łaski nie uznali jedynie za zewnętrzną formę przebaczenia i łaskawości, nasz Pan wyjaśnił tę sprawę, mówiąc: "Tak i Ojciec mój Niebieski uczyni wam, jeźli nie odpuścicie każdy bratu swemu z serc waszych upadków ich". Tylko miłosierni dostąpią miłosierdzia, a jeśli Bóg nie okaże nam miłosierdzia, to dla nas wszystko będzie stracone, gdyż z natury jesteśmy dziećmi gniewu i tak jak inni znajdujemy się pod potępieniem.

Miłosierdzie można rozwijać tylko w złych warunkach, ponieważ jest współczuciem, niosącym pomoc słabym i nieszczęśliwym. Słabości i nieszczęścia dotyczą fizycznych, umysłowych, moralnych i religijnych aspektów, a wszystkie te dziedziny słabości i nieszczęść wzywają do stosowania miłosierdzia. Jest to sprawa wzrostu, polegającego na doskonaleniu tego przymiotu. Najpierw fizyczna słabość i nieszczęście wołają o praktykowanie miłosierdzia. Następnie przymiot ten uczy się słuchać wołania umysłowej słabości i nieszczęścia. Później jeszcze uczy się zwracać uwagę na moralne słabości i niepowodzenia. A w końcu zaleta ta staje się troskliwa o religijne słabości i niepowodzenia. W każdym wypadku jest potrójnym błogosławieństwem: błogosławi tego, który udziela, tego, który otrzymuje i tego, który widzi. Zazwyczaj człowiek miłosierny doznaje miłosierdzia ze strony swych towarzyszy, lecz od Boga zawsze otrzymuje miłosierdzie w potrzebie. Pan jednak zazwyczaj udziela Swego miłosierdzia człowiekowi miłosiernemu w takiej mierze, w jakiej on okazał je drugim.

Równoległe cytaty: Ps. 18:26; 41:2; Przyp. 3:3; 11:17; 14:21, 22, 31; 21:21; Mar. 11:25 26; Efez. 4:32; Kol. 3:12,13; 2 Tym, 1:16; Żyd. 6:10, 11; Jak. 2:13; Mat. 18:35; Mich. 6:8; Łuk. 6:36; Rzym. 12:8.

Pieśni: 198, 15, 28, 210, 260, 119.

Pytania: Jakie uczynki miłosierdzia spełniałem w tym tygodniu? Dlaczego? Jak? Z jakimi wynikami?

15 GRUDNIA

Pan jest pasterzem moim

Ps. 23:1.

Pan, nazywając Swoich wiernych owcami, obrał bardzo znamienny symbol charakteru, jaki chciałby w nich widzieć. Najbardziej godną uwagi cechą owiec jest cichość, łagodność i posłuszeństwo wobec pasterza, którego trosce zupełnie się powierzają. Prawdziwa owca będzie pilnie nasłuchiwać najsłabszego nawet głosu Pasterza, to znaczy, że ona będzie w swym sercu strzec jak skarbu Jego Słowa, będzie b ada ć Jego opatrzności, pielęgnować duchową łączność i osobistą społeczność z Panem, co jest jej przywilejem. Ci, którzy tak w Nim mieszkają, nigdy nie zbłądzą. Oni nigdy, przenigdy nie zgubią swej drogi.

Jehowa jest naszym Pasterzem i oczywiście dobrym Pasterzem, gdyż jest łagodny, miłujący, aktywny, wyrzekający się siebie, inteligentny, potężny i wierny w stosunku do nas. Spełnia wobec nas taką posługę, jakiej, jako Jego owce, potrzebujemy. Troszczy się o nas już przed naszym urodzeniem, towarzyszy nam, gromadzi nas, podtrzymuje, gdy słabniemy, woła po imieniu, udziela pokarmu i napoju, przygotowuje naszą drogę, prowadzi po właściwych ścieżkach, uzdrawia nas, przynosi ulgę w trudnościach i odpoczynek w zmęczeniu, pociesza w zmartwieniu, ostrzega nas i chroni przed niebezpieczeństwem, czuwa nad nami, chroni nasze środowisko, ćwiczy nas, obmywa z ziemskiego splugawienia, szuka nas, gdy błądzimy, powstrzymuje nas od szkodzenia współowcom, odłącza nas od owiec należących do innych, wyzwala z rąk najemników, powierza opiece dobrych pasterzy i sprawia, że jesteśmy użyteczni. Tak, Jehowa, nasz Pasterz, jest dobry.

Równoległe cytaty: 1 Mojż. 49:24; Ps. 23:2-6; 27:1; 37:25; 56:5 12; 118:6; Izaj. 40:11; Łuk. 15:3-7; Jan 10:1-16; Żyd. 13:6, 20; i Piotra 2:25; 5:4.

Pieśni: 257, 284, 286, 288, 121, 293, 294.

Pytania: Czy w tym tygodniu doznałem szczególnej troski Pasterza? W jaki sposób? Jak zareagowałem?

16 GRUDNIA

I długoż będziecie chramać na obie strony? Jeźli Pan jest Bogiem, idźcież za nim; a jeźli Baal, idźcież za nim

1 Król. 18:21.

Potrzebujemy pewnego probierza, niejako pewnych rzeczy, które pomogłyby w decydowaniu które umożliwiłyby umysłowi podjąć szybką decyzję. Tym probierzem powinna być Boska wola stosowanym tak, aby uświadomienie sobie Boskiej woli w odniesieniu do jakiejkolwiek sprawy, rozstrzygnęło ją tak szybko, jak szybko zostałaby rozpoznana. Zdolność do szybkiej decyzji, decyzji zawsze słusznej, co jest wolą Bożą, wymaga pewnego doświadczenia i dyscypliny. Im wcześniej rozpoczniemy, tym wcześniej staniemy się w tym biegli. Im energiczniej zabierzemy się do rozpoznawania Boskiej woli pełnienia jej i pokazywania Mu przez naszą szybkość, że rozkoszujemy się w pełnieniu Jego woli, tym lepiej i szybciej nasze charaktery będą utrwalone we właściwym postępowaniu.

Służenie Jehowie oznacza martwotę wobec siebie i świata, a ożywienie wobec Boga. Ten służy Bogu, kto odmawia posłuszeństwa ciału oraz światu i jest posłuszny Bogu. Baal przede wszystkim przedstawia szatana, bo a tego świata. Służyć Baalowi znaczy żyć dla siebie, świata i przeciwnika. W sposób bardziej szczególny służą Baalowi ci, którzy świadomie lub nieświadomie naśladują szatana w sięganiu po władzę, Wodzowie ludu Bożego są szczególnymi obiektami pokus w tym zakresie. Niektórzy spomiędzy nich, mniej lub więcej, ulegli tej pokusie. Specjalne próby związane z wymienioną pokusą mają miejsce w okresie Epifanii, podczas Powtórnego Przyjścia naszego Pana, Podejmijmy szybką decyzję.

Równoległe cytaty: 2 Mojż. 22:29; Mat. 6:24; 8:21, 22; 19:16-22; Łuk. 9:61, 62; Dz.Ap. 24:25; Joz. 24:15; Izaj. 50:7; 1 Kor. 15:58; 2 Piotra 1:10.

Pieśni: 14, 8, 48, 114, 134, 302, 312.

Pytania: Jakie doświadczenia tego tygodnia wymagały mojej decyzji? Jak te doświadczenia przyjąłem? Jakie były wyniki?

17 GRUDNIA

Moi mili!... z bojaźnią i ze drżeniem zbawienie swoje sprawujcie. Albowiem Bóg jest, który sprawuje w was chcenie i skuteczne wykonanie według upodobania swego

Filip. 2:12, 13.

To Bóg przygotował dla nas odkupienie w Chrystusie Jezusie, to On pociągnął nas do Siebie obiecując łaskę potrzebną do postępowania na drodze sprawiedliwości, a nawet więcej, bo pomoc do naśladowania Jezusa na drodze samoofiary. Gdy więc, z bojaźnią i ze drżeniem - z wielką troskliwością - usiłujemy sprawować swoje zbawienie, to mamy w razie potrzeby przywilej korzystania z pomocy obiecanej nam łaski. Bądźmy pewni, że nasze najlepsze wysiłki w sprawiedliwym postępowaniu bywają przyjmowane przez Boga, gdy są przedstawiane przez zasługę sprawiedliwości Chrystusa, przypisaną nam przez wiarę.

Sprawowanie własnego zbawienia oznacza wypełnianie warunków poświęcenia, to jest, wierne trwanie w martwocie wobec własnej woli i woli świata podczas ofiarniczego zużywania, aż do śmierci tego, co stanowi naszą ludzką własność, dla sprawy Boga i pozostawanie żywym dla woli Bożej w medytacji, czuwaniu, modlitwie, dawaniu świadectwa, rozwijaniu charakteru i wytrwałości zgodnej ze Słowem Bożym. Zagadnienia, osoby i wyniki, jakie wchodzą w grę, wymagają abyśmy to czynili z bojaźnią i drżeniem, znamionującym cześć dla Boga, bowiem w dziele naszego zbawienia - wyzwolenie spod władzy szatana, świata i ciała - dokonywanym w nas przez Boga za pośrednictwem Jego Ducha i Słowa, przez które Bóg, gdy z Nim współpracujemy sprawia, że chcemy zwyciężać i zwyciężamy zło w rozwijaniu dobra. Dlatego zachęca nas do współpracy ze Sobą z bojaźnią i drżeniem, które oznacza cześć dla Boga we wszystkim.

Równoległe cytaty: Jan 3:27; 6:27-29; Żyd. 4:1,11; 2 Kor. 7:1; 1 Piotra 1:5-8; 2 Piotra 1:10; Żyd. 6:11,12; 2 Kor. 3:5; Efez. 2:8,9; Przyp. 10:16; 16:1; Jer. 32:39; Żyd. 13:20,21; Izaj. 26:12.

Pieśni: 130, 191, 13, 95, 8, 192, 208.

Pytania: Jak w tym tygodniu współpracowałem z Panem w "sprawowaniu" swego zbawienia? Co mi w tym pomagało lub przeszkadzało? Jak na mnie wpłynęła ta współpraca?

18 GRUDNIA

Pan mi jest pomocnikiem, nie będę się bał, aby mi co miał uczynić człowiek

Żyd. 13:6.

Aby właściwie postępować w życiu, posi ada ć zdolność przyjmowania życiowych prób i trudności, w miarę ich następowania i to przyjmowania ich we właściwym duchu, którym Bóg kieruje - w duchu radującym się w utrapieniach i traktującym takie doświadczenia za radosne - należy się pozbyć wszelkiego strachu przed człowiekiem, strachu, który obezwładnia. Instrukcja naszego Pana brzmi: Bójmy się Jehowy, a nie śmiertelnych ludzi. Sprawiedliwi są śmiali jak lwy, łagodni jak gołębie i cisi jak jagnięta. To szczególne połączenie powinno znamionować każdego chrześcijanina i wątpimy czy można je znaleźć gdzie indziej.

Ten wiersz zawiera jedno z najcenniejszych zapewnień, zapewnienie udzielania wiernym pomocy przez Pana w czasie doznawania przeciwności ze strony ludzi. Ludzie mogę najwyżej zabić ciało. Ale nie mogą zniszczyć nowego serca, umysłu i woli, które okażą się w przebudzeniu zmartwychwstania. Ponadto Pan ustalił granicę ich opozycji wobec nas, ponieważ do nich odnoszą się słowa "dalej nie postąpisz". Pan nie pozwoli na uczynienie nam czegokolwiek, chyba że zechce żebyśmy byli dobrze wyćwiczeni, a to wyjdzie na dobro naszego nowego serca, umysłu i woli. Ojciec Niebieski wielokrotnie okazał to, udzielając nam pomocy w czasie opozycji ludzi, niezależnie od tego czy ona pochodziła ze strony kościoła, państwa, kapitału, świata pracy, rodziny lub społeczeństwa. Czasem Jego pomoc zdawała się długo nie nadchodzić, ale zawsze nadeszła we właściwym czasie, zgodnie z zapewnieniem tego tekstu. To zapewnienie, poparte Boskimi opatrznościami w naszym życiu, sprawia, że z odwagą możemy "podejmować takowe od grzeszników... sprzeciwianie", kierowane przeciwko nam.

Równoległe cytaty: Ps. 3; 27; 28:1; Przyp. 29:5; Ps. 56:2-12; 118:5-16; Izaj. 8:12; 51:12,13; Dan. 3:17,18; Mat. 8:26; 10:28; Rzym. 8:15,33-39; 2 Tym. 1:7; 1 Piotra 3:13,14; 1 Jana 4:4,16-18.

Pieśni: 56, 63, 124, 197, 313, 331, 333.

Pytania: Jak Bóg pomagał mi w tym tygodniu? Czy człowiek usiłował mnie nastraszyć? Jak Boska pomoc umożliwiła mi opanowanie bojaźni ludzkiej?

19 GRUDNIA

Niech się nie chlubi zbrojny, jako ten; który złożył zbroję

1 Król. 20:11.

Próba wytrwałości jest na pewno jedną z najsroższych prób wierności, której wybrany Kościół jest poddany. Jest to próba, która mierzy i rejestruje moc każdej innej cnoty i łaski. Żaden żołnierz krzyża nie zostanie ukoronowany laurem zwycięstwa, jeśli nie wytrzyma tej próby. W dzisiejszych walkach, jak i we wszystkich innych, nieprzyjaciel usiłuje zaskoczyć, nagle zaatakować i zmiażdżyć lud Boży. Dlatego jedynym przygotowaniem, jakie można uczynić w związku z takimi sytuacjami, jest stała czujność, modlitwa i nałożenie na siebie zupełnej zbroi Bożej - Prawdy i Ducha Prawdy.

Lud Boży może się chlubić i chlubi się w Panu, to jednak niewłaściwym byłoby chełpienie się, gdyż byłoby co najmniej samochwalstwem. Można czasem usprawiedliwić pewne skromne wypowiedzi o swoich przeszłych osiągnięciach, ale nigdy chełpliwie. Gorzej byłoby chwalić się przyszłymi czynami, których spełnienie jest niepewne. Taka chełpliwość wywyższa siebie, zazwyczaj lekceważy drugich i znieważa Boga. Samochwała nie tylko nie świadczy dobra, ale powoduje nieszczęście. Nie ma w nas miejsca na samochwalstwo. Cóż mamy, czego nie otrzymaliśmy? Czy żebrak powinien chełpić się z otrzymanej jałmużny? Czy dobro jakie otrzymaliśmy, nie pochodzi z Pańskiej łaski? Bądźmy więc gorliwymi w oddawaniu Jemu chwały za nasze miejsca oraz osiągnięcia i myślmy o sobie jako o przedmiotach Jego niezasłużonej dobroci i miłości.

Równoległe cytaty: Przyp. 27:1; Izaj. 10:15; Ps. 49: 7-10; 52:3; 94:4; Rzym. 3:27; 11:17-21; 1 Kor. 1:17-31; 4:6, 7; 2 Kor. 10:12-17; Efez. 2:8-10.

Pieśni: 184, 13, 15, 63, 123, 135, 291.

Pytania: Czy w tym tygodniu się chlubiłem? W jaki sposób? Dlaczego? Z jakimi wynikami?

20 GRUDNIA

Staraj się, abyś się doświadczonym stawił Bogu robotnikiem, któryby się nie zawstydził, i któryby dobrze rozbierał słowo prawdy

2 Tym. 2:15.

Wyrażenie "staraj się" ma wiele znaczeń i tylko pilni znajdują właściwie tę wąską ścieżkę wiodącą do Boskiej pochwały i przyjęcia ich przez Niego. Staraj się, abyś dowiódł, że zasłużyłeś na pochwałę - staraj się poznać doktrynę, staraj się poznać swój sposób postępowania, by zachować go w harmonii z doktryną. Staraj się dowiedzieć, jak wzmóc pokój i powodzenie w Syjonie oraz jak ochronić siebie i innych przed pociskami błędu i trucizną tła, ducha światowego. Staraj się wykonywać zarówno obowiązki wiernego żołnierza krzyża, pozornie nic nie znaczące, jak i najwaleczniejsze i najszlachetniejsze uczynki.

Dzieci Boże, szczególnie te, które piastują stanowiska nauczycieli, nie powinny bezmyślnie przyjmować przedstawianych im jakichkolwiek opinii. Powinny je studiować i analizować pod względem ich harmonii lub dysharmonii z sobą, ustępami Biblii i doktrynami, Boskim charakterem i Chrystusowym okupem, faktami i celami Biblii, odnoszącymi się do Boga, Chrystusa, Kościoła i Świata. Lud Boży powinien przyjmować tylko te rzeczy, które zostały sprawdzone na podstawie siedmiu wymienionych pewników. Takie "staranie się", czyli studiowanie lub analizowanie, jest konieczne, jeśli chcemy być robotnikami doświadczonymi przez Boga, którzy nigdy nie muszą odchodzić ze spuszczoną głową z powodu zawstydzenia spowodowanego pokonaniem ich w dyskusji przez oponentów. To "staranie się" coraz lepiej uzdolni nas do właściwego odróżniania jednego zarysu Słowa od drugiego, dając nam jasne i właściwe poglądy na poszczególne doktryny, przykazania, obietnice, napomnienia, proroctwa. historie i typy Biblii, a także zdolność do posługiwania się nimi.

Równoległe cytaty: Joz. 1:8; 2 Kron. 29:11; Izaj. 40:9; 52:11; 57:14; Jer. 1:7, 8, 17-19; Ezech. 2:6-8; 3:8-10, 17-21, 27; Mat. 7:6; 10:7, 11-13, 16, 25, 27, 28; 20:25-28; 28:19, 20; Jan 21:15-17; Dz.Ap. 20:28; Rzym. 12:6-8; 1 Kor. 4:1,2; 9:16,17; 2 Kor. 1:24; 4:1, 2, 5; 1 Tym. 1:3, 4, 11, 18, 19; 4:6, 7, 12-16; 2 Tym. 4:2,5.

Pieśni: 22, 49, 70, 116, 164, 210, 309.

Pytania: Czy w tym tygodniu służyłem Prawdzie? Jak? Dlaczego? W jakich okolicznościach? Co mi w tym pomagało lub przeszkadzało? Z jakimi wynikami?

21 GRUDNIA

Kto jest godzien?

Obj. 5:2.

Umiłowani, w miarę jak Stwierdzamy, że Bóg tak dalece uznał nas za godnych wejrzenia w księgę Jego Planu, którą odpieczętował dla nas nasz błogosławiony Pan Jezus, Lew z pokolenia Judy, udowodnijmy naszą godność dalszego wglądania w nią i czytania o zadziwiających rzeczach Jego prawa przez wierne posłuszeństwo i lojalność wobec tego prawa we wszystkich rzeczach. Starajmy się docenić ten wielki przywilej zaliczenia nas do godnych udziału w błogosławionej służbie odbijania światła Boskiej Prawdy. Okażmy się klejnotami niezwykłej wartości, diamentami, serdecznie odbierającymi i wdzięcznie przekazującymi innym światło Prawdy w wiernym znoszeniu najsroższych nacisków, które Bóg może dopuścić na nas, ponieważ, jeżeli będziemy wierni w tych małych rzeczach, to we właściwym czasie zostaniemy także uznani za godnych przebywania z Chrystusem w mocy i w wielkiej chwale.

Pytanie naszego tekstu odnosi się do tego, kto był godny zostać tłumaczem i wykonawcą Boskiego planu. Mocny anioł, stawiający to pytanie, przedstawia Zakon, który podczas Wieku Żydowskiego nie znalazł nikogo godnego, by zostać tłumaczem i wykonawcą Boskiego Planu, a bojący się Boga w minionym i obecnym Wieku smucili się, że Zakon dowiódł grzeszności całej ludzkości. Niech będzie błogosławiona taska naszego Boga, gdyż On dzięki Swej Mądrości, Sprawiedliwości, Miłości i Mocy znalazł dla nas źródło życia działające przez Jezusa Chrystusa, Baranka zabitego przed założeniem świata! Mocarz między wodzami ludu Bożego nie tylko spełnił każde żądanie Sprawiedliwości, zachowując doskonale wszystkie jej przykazania, lecz także wypełnił każdą Propozycję miłości w pełni wykorzystując każdą sposobność ofiary. On jest godzien! Tak, On "...wszystek jest pożądany".

Równoległe cytaty: Obj. 5:6, 9-14; Ps. 45:3; Izaj. 11:5; 53:9; Mich. 5:4; Mat. 12:41, 42; 27:3, 4; Łuk. 3:16; 23:41; Jan 1:14; 5:30, 34, 41; 7:18; Dz.Ap. 13:28; 1 Kor. 1:24; 2 Kor. 4:4; 5:21; Kol. 1:19; 2 Tym. 2:13.

Pieśni: 167, 10, S9, 155, 157, 190, 268.

Pytania: Kim był dla mnie Chrystus w tym tygodniu? Jak? Z jakimi wynikami?

22 GRUDNIA

Jeźliby tedy kto samego siebie oczyścił..., będzie naczyniem ku uczciwości, poświęconem i użytecznem Panu, do wszelkiej dobrej sprawy zgotowanem

2 Tym. 2:21.

Jeśli człowiek pragnie być przez Boga uczczonym, niech się o to stara w sposób ustalony przez Boga - na drodze pokory, ponieważ Pan udziela Swej łaski pokornym. O ile chcesz być naczyniem n ada jącym się do użycia przez Mistrza, naczyniem "ku uczciwości", ukorz się pod mocną ręką Bożą, a On ciebie wywyższy we właściwym czasie. Nie spiesz się w tym także, lecz "Wszystko, co przedsięweźmie ręka twoja do czynienia, czyń według możności twojej", począwszy od oczyszczania swego ziemskiego naczynia i trwania w tym, by n ada wało się do użytku Mistrza.

Rzeczami, z których mamy się oczyścić, są skazy ciała i ducha. To znaczy, że mamy się uwolnić od zła, które zakorzeniło się nie tylko w naszych ciałach, jak nieczystość osobista, tytoń, napoje wyskokowe i narkotyki, obżarstwo, lubieżność itp., ale także zakorzeniło się w na. szych umysłach i sercach, jak błąd, niewiara, rozpacz, chwiejność, niecierpliwość, niepobożność, brak uczuć braterskich, samolubstwo, pycha, próżność, tchórzostwo, lenistwo, spory, nienawiść, nieszczerość, chciwość itp. Zasadniczą częścią naszej chrześcijańskiej walki jest bój przeciwko grzechowi, błędowi, samolubstwu i światowości. Takie oczyszczanie dokonuje się przez działanie Ducha Świętego i wzmacnia tego Ducha. Ono przygotowuje nas do zaszczytów u Boga, rezerwuje nas dla Niego, przysposabia do służby dla Niego i przygotowuje do każdego dobrego słowa i czynu. Do nas wszystkich, a szczególnie do pielgrzymów i starszych, odnosi się polecenie "oczyśćcie się wy, którzy nosicie naczynie Pańskie".

Równoległe cytaty: 3 Mojż. 21:6; Izaj. 6:5-8; 52:11; Jer. 15:19; Mat. 20:25-28; Rzym. 2:21-23; 1 Kor. 5:1-8; 6:9-20; 11:28-32; 2 Kor. 6:3-7, 16-7:1; 13:5; Gal. 5:19-21; Efez. 53, 4; 1 Tym. 3:1-15; 6:11; Jak. 3:10.

Pieśni: 105, 44; 20, 125, 130, 229, 267.

Pytania: Jakimi były doświadczenia bieżącego tygodnia, mające związek z tym tekstem? Jak je przyjąłem? Jakie były ich wyniki?

23 GRUDNIA

Słowo według czasu wyrzeczone, o jako jest dobre! Jakie jest jabłko złote z wyrzezaniem srebrnem, takieć jest słowo do rzeczy powiedziane

Przyp. 15:23; 25:11.

Gdy rozmawiamy z ludźmi, którzy mają "uszy ku słuchaniu" i dopytują się o drogę wiodącą do Pana, pamiętajmy, że w życiu ludzkim występują wielkie kryzysy, doniosłe sposobności, w których jedno słowo może być cenniejsze, bardziej przekonywające aniżeli sto lub tysiąc słów w innym czasie, w innych okolicznościach. Bądźmy zawsze gotowi w służbie Pańskiej czy to jest dla nas pora dogodna, czy nie, z zadowoleniem kłaść nasze własne życie za braci. Mamy jednak wyróżniać między tym, co dla nas jest dogodne, a tym, co jest dogodne dla innych i chętnie służyć drugim w każdym czasie, nawet niedogodnym dla nas, jeśli stanowi to porę odpowiednią dla nich. Nie narzucajmy się nikomu z Ewangelią nie w porę, chociaż byłoby to dogodną okazją dla nas.

Jest czas milczenia i jest czas mówienie. Są rzeczy, o których trzeba mówić i są rzeczy, które lepiej przemilczeć. Ten, kto mówi, kiedy powinien milczeć, kto mówi o tym, o czym nie powinno się mówić, kto wstrzymuje się od mówienia tego, co powinno się powiedzieć, jest niemądry i przynosi szkodę. Lecz ten, kto milczy, kiedy trzeba milczeć, kto powstrzymuje się od niestosownych i szkodliwych uwag, kto we właściwy sposób i we właściwym duchu wypowi ada rzeczy, których wymaga czas, miejsce, okazja i osoba, jest mądry i pomocny. Zdolność wypowi ada nia rzeczy słusznych we właściwym duchu i we właściwy sposób, we właściwej okazji, we właściwym czasie i miejscu oraz do właściwej osoby, jest łaską rzadko osiągalną, cenną i owocującą. Studiujmy staranniej, by móc dokonać wyboru tych rzeczy, o których mówimy, ducha i sposobu mówienia, właściwej pory, okazji i miejsc, w których mówimy oraz osób, do których mówimy. A wtedy nasze słowa będą coraz lepsze, ponieważ będą wypowiedziane we właściwym czasie.

Równoległe cytaty: Ps. 37:30; 39:2; 119:13, 46, 172; 141:3; Przyp. 12:18-20; 15:1, 2, 4, 7; 16:21, 23, 24; 31:26; Kazn. 12:9-11; Efez. 4:25, 29; Kol. 4:6; 1 Piotra 3:15, 16; Obj. 14:5.

Pieśni: 260, 116, 272, 275, 22, 49, 16.

Pytania: Jak w tym tygodniu używałem swego języka? Jakie były wyniki?

24 GRUDNIA

Nazowiesz imię jego Jezus; albowiem on zbawi lud swój od grzechów ich

Mat. 1:21.

Dostrzeżenie przez lud Pański drobnych szczegółów, które Boska opatrzność przygotowała w związku z narodzinami naszego Zbawiciela i wydaniem poselstwa Ewangelii, wzmacnia wiarę. Zdawanie sobie sprawy z Boskiej troski w przeszłości, nawet w małych sprawach, daje podstawę do ufania mądrości Boga i zabezpieczenie tych zarysów Jego planu, które należą jeszcze do przyszłości - wypełnienie wszystkich nadzwyczajnych, wielkich i cennych, obietnic ześrodkowanych w Tym, który urodził się w Betlejem. Tak więc świadomość Boskiej opatrzności w większych sprawach Boskiego Planu, także ożywia wiarę w opatrzność Pańską odnoszącą się do osobistych i bardziej prywatnych spraw Jego ludu.

Imiona n ada wane postaciom biblijnym są znaczące w odniesieniu do charakterów, dzieł, urzędów, doświadczeń i typowego pokrewieństwa osób bądź rzeczy z nimi związanymi. To tłumaczy imię wybrane przez Boga dla Mesjasza. Jezus jest łacińskim odpowiednikiem hebrajskiego Joshua lub Jeshua (Jehowa jest zbawieniem) i oznacza urzędową funkcję naszego Pana. Jego lud stanowią ci wszyscy, którzy w tym i następnym Wieku zbliżą się do Boga przez Niego. Rodzaj ludzki znajduje się pod potępieniem, władzą i skutkami grzechu. Zasługa naszego Pana, przypisana poświęconym, uwalnia ich od potępienia grzechu. Za pośrednictwem Ducha Bożego, Słowa i Opatrzności, On, stopniowo uwalnia ich z mocy - władzy grzechu, a w zmartwychwstaniu uwolni ich ostatecznie od wszelkich skutków grzechu. Później, przez zastosowanie Swojej zasługi nasz Pan wyzwoli świat od potępienia grzechu, a przez Swój Urząd Kapłański, Pośredniczy, Królewski, Prawodawczy, Sędziowski, Proroczy i Ojcowski wyzwoli z mocy i skutków grzechu tych wszystkich, którzy posłusznie staną się Jego ludem. Alleluja, co za Zbawca! On ma moc zbawienia!

Równoległe cytaty: 1 Mojż. 49:18; Ijob 33:23, 24; Ps. 72;4, 12-14, 17; 80:18; 89;20, Izaj. 28:16; 40;10, 11; 42:6, 7; 53:10-I2; 62:11; Zach. 9;9; Mat. 15:24; 18:11-13; Łuk. 1:68-77; 2;11, 30-34; Dz.Ap. 16:31; Rzym. 3:24-26.

Pieśni: 132, 260, 144, 345, 342, 116, 347.

Pytania: Co dla mnie znaczy imię Jezus? Dlaczego? Jak? Jaki ono na mnie wywiera skutek?

25 GRUDNIA

Nie bójcie się; bo oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie wszystkiemu ludowi: Iż się wam dziś narodził zbawiciel, który jest Chrystus Pan, w mieście Dawidowem

Łuk. 2:10, 11.

Chociaż nie możemy zgodzić się z tym, że ten dzień jest właściwym dniem obchodzenia urodzin naszego drogiego Zbawiciela, to jednak kładziemy nacisk na to wydarzenie, jako mające miejsce około 1 października (Wykłady Pisma Świętego, Tom II, str. 55). Skoro Pan nie określił Swego życzenia, kiedy mamy obchodzić rocznicę Jego urodzin, to nie ma znaczenia w jakim dniu, owo ważne dla. wszystkich wydarzenie, Jego narodziny, jest uczczone. W tym dniu, tak powszechnie celebrowanym, możemy przyłączyć się do tych wszystkich, których serca pałają miłością i oceną Boga i Zbawiciela. Zwyczaj wzajemnego obdarzania się w tym czasie drobnymi upominkami wydaje się być szczególnie stosowny. Bóg jest Dawcą wszelkiego dobrego i doskonałego daru. Bóg stale udziela, a my stale otrzymujemy od Niego; lecz wśród wszystkich Jego darów, największą wartość dla nas ma darowanie nam przez Niego Swego Syna, by stał się naszym Zbawicielem.

Dobra nowina o wielkiej radości dla wszystkich ludzi zwiastuje następujące błogosławieństwa: przebaczenie grzechów, wynikające ze wzbudzenia wszystkich ze śmierci; dokładną znajomość Prawdy; postawienie rodzaju ludzkiego w warunkach nie sprzyjających grzechowi i błędowi, a sprzyjających prawdzie i sprawiedliwości; korzystny wpływ Chrystusowy, oddziałujący na wszystkich; doprowadzenie każdego kolana do zgięcia się i każdych ust do uznania Jego władzy; udzielenie wszystkim Ducha Świętego i przywilejów wejścia na Gościniec Świątobliwości. Przekazanie takich błogosławieństw rodzajowi ludzkiemu przez "nasienie" zapewnia Przymierze zagwarantowane przysięgą. Cena okupu, doskonała ludzka istota, musiała istnieć zanim mogła być złożona jako podstawa tych wszystkich błogosławieństw. Dlatego musiało nastąpić narodzenie w ludzkiej naturze Tego, kto miał być Panem i Chrystusem. A gdy nastąpiło, Anioł mógł je ogłosić jako zapowiedź błogosławionego wzrostu, który ma swoje korzenie w narodzeniu Dzieciątka w Betlejemie, a swój owoc w restytucji człowieka.

Równoległe cytaty: 1 Mojż. 12:3; Ps. 22:28-30; Izaj.9:6; 29:18, 24; 35:5, 6, 10; Łuk. 2:30-32, 34; Jan 1:9; 12:32; Rzym. 14:9; Filip. 2:9-11.

Pieśni: 15, 132, 190, 255, 24, 73, 144.

Pytania: Czy w tym tygodniu Ewangelia była dla mnie dobrą nowiną? Dlaczego? W jaki sposób? Jak ona wpłynęła na moje postępowanie?

26 GRUDNIA

Tylko się zmacniaj, i bardzo mężnie sobie poczynaj

Joz. 1:7.

"Tylko się zmacniaj, i bardzo mężnie sobie poczynaj"; Istnieją różne rodzaje odwagi. Jeden rodzi się z egoizmu i pewności siebie, inny z lekkomyślności, która nie liczy się z trudnościami. Lecz odwaga, którą Pan wpaja i którą starają się posiąść wszyscy duchowi Izraelici, jest odwagą, która z opanowaniem spokojnie przyjmuje napotykane próby i trudności, pokornie zdając sobie sprawę z niedostatków w tym zakresie. Ta odwaga jest podtrzymywana przez wiarę w Pana, przez ufność w Boskie obietnice, dzięki którym duchowi Izraelici mogą być mocni w Panu i w sile Jego mocy.

Odważne męstwo nie oznacza tylko siły fizycznej i brawury, lecz także umysłową, moralną i religijną moc oraz odwagę zrodzoną z wiary w Boga, z nadziei zwycięstwa, z rozkoszowania się Boskimi zas ada mi i posłuszeństwa im. Dlatego skł ada się z samokontroli, cierpliwości i odwagi. Jest ona potrzebna, gdyż żyjemy w niepomyślnych czasach; z powodu kwestii spornych, mających związek z Bogiem, Chrystusem, Prawdą, Kościołem i Światem; z powodu wrogów sprzeciwiających się nam, zasad zawierających błąd, grzech, samolubstwo i światowość i osób, takich jak: szatan, my sami i świat; z powodu pracy, jaką mamy do wykonania, każdy dla siebie, dla Kościoła i świata; z powodu zwycięstw, jakie mają być odniesione; i z powodu ostatecznych nagród, jakie mają być osiągnięte. Takie odważne męstwo nie może być rozwinięte w bezczynności, nie wystarczy mięć pragnienie jego posi ada nia. Ono może być rozwinięte jedynie przez wierne korzystanie z Pańskiego Ducha, Słowa i Opatrzności w codziennych doświadczeniach oraz konfliktach, małych i wielkich.

Równoległe cytaty: Joz. 1:5-9; 5 Mojż. 5:32 33; 31:7, 8; Izaj. 35:4; 41:10-14; Rzym. 8:31, 37; 1 Kor. 16:13; Efez. 6:10-16; Ps. 27:1; 46:2, 8; 119:42; Przyp. 2:7; Sędz. 6:14.

Pieśni: 272, 13, 44, 71, 183, 184, 266.

Pytania: Czy w tym tygodniu byłem mocny i odważny? Dlaczego? Gdzie? Co mi w tym pomagało lub przeszkadzało? Z jakimi wynikami?

27 GRUDNIA

Dziateczki strzeżcie się bałwanów

1 Jana 5:21.

Swego zaufania nie powinniśmy pokł ada ć w wodzach, lecz w Panu. To nie oznacza, że nie mamy ufać wodzom i uznawać ich, ponieważ cała historia Pańskiego postępowania ze Swym ludem, typowym i antytypowym, pokazuje, iż On uważa.za stosowne używanie ludzkich pośredników jako Swoich przedstawicieli w nauczaniu i prowadzeniu Swego ludu z łaski w łaskę, z wiedzy w wiedzę. Z tego należy nauczyć się lekcji, iż Pan jest zupełnie kompetentny do kierowania Swoim dziełem i chociaż na Jego kierownictwo patrzymy poprzez ludzkich pośredników, to naszej ufności nie pokł ada my w nich, w ich mądrości i ich sile, lecz w Pańskiej mądrości oraz sile, prowadzącej ich a także nas przez nich.

Bałwany nie zawsze są fizycznymi posągami i obrazami. Są nimi wszystkie fizyczne, umysłowe, moralne i religijne obiekty, inne niż Jehowa, którym ludzie się kłaniają i oddają najwyższą cześć. To czemu ktoś oddaje najwyższą cześć jest jego bogiem. Jeśli obiektem czci jest coś lub ktoś inny niż Jehowa, to jest to bałwan. Tak patrząc widzimy, że niektórzy robią bałwany ze swoich wyznań, denominacji, sekt, z siebie samych, swoich ambicji, wyglądu, ubioru, wygody, wykształcenia, stanowiska, popularności, bezpieczeństwa, opinii, praw, apetytów, domu, własności, rodzin, tytułów, przyjaciół, kraju, wodzów, przeciwnej płci itp. To są te bałwany, które wabią nas powstrzymujących się od służenia pospolitym pogańskim bałwanom. Apostoł szczególnie napomina nas, abyśmy strzegli się tych bałwanów. Pobłażanie im oznacza cofanie się w poświęceniu - w którym ślubowaliśmy być umarłymi dla siebie i świata, a żywymi dla Boga - oznacza stawanie się sługami grzechu, błędu, samolubstwa i światowości na żądanie szatana.

Równoległe cytaty: 1 Kor. 10:7-14; 2 Mojż. 32:23-26; 2 Kor. 6:17; 2 Mojż. 20:3-6; 1 Sam. 15:23; Ps. 16:4; 44:21; Joz. 24:23; Jon. 2:9,10; 1 Kor. 6:9; Obj. 9:20; 21:8.

Pieśni: 4, 197, 172, 192, 312, 224, 47.

Pytania: Czy w tym tygodniu strzegłem się bałwanów? Jak? W jakich warunkach? Co mi w tym pomagało lub przeszkadzało? Z jakimi wynikami?

28 GRUDNIA

Z strumienia na drodze pić będzie; przetoż wywyższy głowę

Ps. 110:7.

Powinniśmy prosić naszego Pana, Mistrza i Głowę, o coraz większe błogosławieństwa, abyśmy mogli z nowym zapałem starać się wiernie i z radością pić ze strumienia życiowych doświadczeń, by z nich czerpać mądrość, która nas dostosuje i przygotuje do Jego służby w przyszłości, a tym samym lepiej dostosuje i przygotuje do Jego służby w obecnym czasie i uzdolni nas przez Jego łaskę do przed.. stawiania Jego chwaty we wszystkich trudnych okolicznościach i zmiennościach życia, aby sławić Go w naszych ciałach i duchu, które są Jego. Nauczmy się, jat pić z tego strumienia, od małych ptasząt, które, gdy piją, ciągle podnoszą główki, jak gdyby dziękując Bogu. Zawsze dziękujmy naszemu Panu za każde doznane doświadczenie życiowe, za każdą lekcję, za każdą próbę, odnosząc je wszystkie do naszego duchowego rozwoju.

Równoległe cytaty: Łuk. 22:27; Dz.Ap. 8:32 33; 2 Kor. 8:9; 10:1; Filip. 2:5-8; Izaj. 50:5 6; Mat. 26:51-54; Żyd. 12:2-I4; Ezdr. 7:10; Ps. 78:2-8; 143:8, 10; Przyp. 23:12.

Pieśni: 63, 9, 10, 22, 67, 154, 315.

Pytania: Czego w tym tygodniu nauczyłem się ze Słowa, a czego z doświadczenia? Jak? Z jakimi wynikami?

29 GRUDNIA

Poranu siej nasienie twoje, a w wieczór nie dawaj odpoczynku ręce twojej, gdyż ty nie wiesz, co jest lepszego; toli, czy owo, czyli też oboje jednako dobre

Kazn. 11:6.

Wszyscy, będący ludem Pańskim, w miarę jak pragną być sługami Prawdy, powinni ciągle być w pogotowiu, by dostrzegać sposobności służby i spodziewać się, że Pan będzie ich prowadził i używał. Gdziekolwiek dostrzegamy oznaki oddania dla Pana i Jego Słowa powinniśmy podać pomocną dłoń. Powinniśmy też być czujni, by udzielać drugim z tego błogosławieństwa, które sami otrzymaliśmy, oceniając je jako główną sprawę życia tych, którzy samych siebie poświęcili na służbę Królowi królów.

Nie jesteśmy w stanie czytać serc drugich osób. Tylko Bóg może to czynić. Dlatego powinniśmy siać na wszelkich miejscach urodzajnych. Jesteśmy upoważnieni do powstrzymywania naszych świętych rzeczy, pereł Prawdy i charakteru, tylko przed dwiema klasami: "psów" - tych, którzy kłótliwie kąsają, warczą i pomrukują i "świń" - tych, którzy tarzają się w błocie grzechu. Wszystkim innym mamy podawać odpowiednie prawdy Słowa. Mamy je powtarzać tak często, jak sobie tego życzą ci, z którymi mamy kontakt, bez względu na naszą własną wygodę. Nie możemy bowiem przewidzieć, które powtórzenie Słowa umocni słuchającego ani nie możemy przewidzieć; która osoba na nie zareaguje. Jak Samuel, często myślimy, że ktoś jest pomazańcem Pańskim, a Bóg go odrzuca lub, że ktoś inny nie jest Jego pomazańcem, tymczasem On go przyjmuje. Dlatego powinniśmy być ostrożni w osądzaniu. Tylko Bóg sam nieomylnie osądza serca i objawia postawę w oparciu o probierz Ducha, Słowa i Opatrzności, wykazujących czy charaktery są czyste, czy zawierają domieszki. Czekajmy więc na Jego ocenę, która każdy przypadek podda właściwej próbie.

Równoległe cytaty: 1 Mojż. 49:24, 26; Ps. 1:3; 127:1, 2; 128:1, 2; Przyp. 11:18, 19, 30; Izaj. 58:6-14; 62:1; Jan 18:37; 1 Kor. 15:58; Gal. 6:9; 2 Tym. 4:2, 5.

Pieśni: 210, 70, 164, 260, 200, 275, 309.

Pytania: Czy W tym tygodniu rozpowszechniałem Prawdę? Jak? Dlaczego? Z jakimi wynikami?

30 GRUDNIA

Koronujesz rok dobrocią twą

Ps. 65:12.

Niech ponowny przegląd kierownictwa Boskiej opatrzności w minionym roku, pozwoli Boskiej dobroci i miłosierdziu pobudzić naszą wiarę i ufność w Boga w związku ze zbliżającym się nowym rokiem. Właściwy rzut oka wstecz umożliwi prawdziwemu dziecku Bożemu nie tylko złożenie podziękowania za to, co minęło, ale także spojrzenie w górę i podniesienie głowy, przy jednoczesnym zdaniu sobie sprawy z tego, że nasze wyzwolenie jest bliższe, niż było wtedy, kiedy uwierzyliśmy i z tego, że Ten, który w nas rozpoczął dobre dzieło jest zdolny i chętny je dokończyć, jeśli n ada l chcemy poddawać swoją wolę i swoje życie, wszystko, Jego mądrości i czułej trosce.

Słowo rok występujące w Biblii czasami jest użyte dla określenia okresu czasu trwającego przeciętnie 365 i 1(4 dnia, a czasami całego Wieku. Obydwa rodzaje lat Pan koronuje Swoją dobrocią. On koronuje Swoją dobrocią naturalny rok, podtrzymując Wszechświat i operując jego ogromną maszynerią na Swoją chwałę i dla dobra Swoich stworzeń, udzielając im błogosławieństw o każdej porze. Tak więc pośród ograniczeń przekleństwa Pan obficie błogosławi. Wiek Ewangelii, widziany jako "rok Pański przyjemny", był koronowany Pańską dobrocią, która Pan okazał w odkupieniu, nauczeniu, usprawiedliwieniu, uświęceniu, uzupełnieniu, wyzwoleniu i uwielbieniu Kościoła, w doprowadzeniu Wielkiej Kompanii do życia wiecznego, w rozwinięciu poświęconych nie spłodzonych z Ducha do godności książąt na ziemi i w obecnym przygotowywaniu Żydów oraz pogan do Tysiącletniego Panowania. Tak też i Wiek Tysiąclecia będzie koronowany Boską dobrocią, przebaczającą, budzącą z grobu, pouczającą, współczującą, pociągającą cały rodzaj ludzki i błogosławiącą mu, podnosząc ziemię i posłusznych do doskonałości oraz udzielając wiernym wiecznego życia w Raju.

Równoległe cytaty: 2 Mojż. 33:19; 34:6; Ps. 33:5; 34:9; 73;1; 107:8, 9, 43; 145:7, 9; Izaj. 61:1, 2; 63:7; Mat. 7:11; Łuk. 4:18, 19; Rzym. 2:4; Tyt. 3:4.

Pieśni: 11, 45, 46, 55, 83, 89, 293.

Pytania: Jakie szczególne błogosławieństwa odebrałem w tym tygodniu? Jak one na mnie wpłynęły?

31 GRUDNIA

Cóż oddam Panu za wszystkie dobrodziejstwa jego, które mi uczynił? Kielich obfitego zbawienia wezmę, a imienia Pańskiego wzywać będę. Śluby moje oddam Panu, a to zaraz przed wszystkim ludem jego

Ps. 116:12-14.

Zakończenie roku jest znakomitą okazją do poczynienia nowych postanowień na nadchodzący rok. Drodzy bracia, niech nam towarzyszy jak najwięcej dobrych postanowień, odnoszących się do tego, czym chcielibyśmy być, co zrobić, co cierpieć w społeczności z Panem, abyśmy mogli przy Pańskiej pomocy uczynić go najlepszym rokiem w naszym życiu - rokiem największych nadziei, największych wysiłków, a przy łasce Pańskiej, rokiem największych osiągnięć w samoofierze, w zwyciężaniu świata i jego ducha, w zwyciężaniu siebie i pragnień ciała, w odpieraniu przeciwnika, w wysławianiu naszego Pana i błogosławieniu Jego ludu.

Obecnymi dobrodziejstwami Pańskimi dla nas są Jego błogosławieństwa twórcze, opatrznościowe, wybawiające, kształcące, usprawiedliwiające, uświęcające i wyzwalające, podczas gdy Jego przyszłe dobrodziejstwa dla nas skupiają się w osiągnięciu przez nas Królestwa w usposobieniu, naturze, widokach, zaszczytach, obcowaniu dziedzictwie i urzędzie. Pierwsze, co możemy oddać za otrzymane dobrodziejstwa, to wzięcie kielicha zbawienia. Kielich zazwyczaj symbolizuje doświadczenia błogie i bolesne. Kielich zbawienia przedstawia doświadczenia szczęścia i boleści, związane z otrzymaniem przez nas zbawienia. Dlatego chcemy z wdzięcznymi i oceniającymi sercami przyjąć te doświadczenia. Dalej, będziemy wzywać imienia Pańskiego, ufnie przyjmując Jego łaskę, miłosierdzie i prawdę w czasie potrzeby. W końcu, wypełnimy nasze ogólne śluby poświęcenia, umierania dla siebie i świata a ożywienia dla Boga oraz nasze specjalne śluby, podlegające tym ogólnym ślubom. Uczynimy to w interesie ludu Bożego, teraz i zawsze.

Równoległe cytaty: Ps. 51:14, 15; 103:2, 3; Izaj. 6:5-8; Rzym. 12:1, 2; 1 Kor. 6:20; 2 Kor. 5:14, 15; Ps. 23:5; Łuk. 22:17, 18, 20; Mat. 20:22, 23; 26:39, 42; Jan 18:11; 4 Mojż. 15:2-5; 5 Mojż. 23:21, Jon. 2:9; Ps. 66:13-15.

Pieśni: 325, 10, 324, 8, 47, 224, 277.

Pytania: Jakie doświadczenie przeżywałem w tym tygodniu, związane z myślą powyższego tekstu? Jak je przyjąłem? Co mi w tym pomagało lub przeszkadzało? W czym okazał się wynik?

Historia: Pastor C.T.Russell, Biblia a Izrael, O nas: kontakt, wierzenia, zbory, aktualności, wydarzenia, Literatura: Teraźniejsza Prawda, Sztandar Biblijny, Manna, książki, Broszury-Ulotki, Pytania: Często zadawane pytania, Ksiazka Pytan i Odpowiedzi, Sklep: książki, Czasopisma, Broszury-Ulotki, Download: pieśni, programy, E-book, Prenumerata: zasady, Zobacz: Towarzystwo Biblijne, Biblia Gdańska , Biblia Internetowa, Biblia Gdańska - Starodruk, Multimedialny Swiat Biblii,

GRUDZIEŃ

Wybierz datę:

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 1213 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 2728 29 30 31

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31