CO TO TAKIEGO?
GDZIE BĘDZIE? KIEDY?
"Gdyby
przyszły czasy ochłody od obliczności Pańskiej,
a posłałby
onego... Jezusa Chrystusa.
Który
zaiste niebiosa ma objąć aż do czasu naprawienia wszystkich
rzeczy,
co był
przepowiedział Bóg przez usta wszystkich świętych swoich
proroków
od wieków"
(Dz. Ap. 3:19-21)
"A
małe dziecię rządzić ich będzie" (Izaj. 11:6)
CZY WIESZ: Że według wielu różnych przekładów Biblii
słowo "naprawienie" (w ang. wersji króla Jakuba
"restitution", czyli restytucja) znaczy przywrócenie
do pierwotnego stanu?
Że niektórzy uważają, iż znaczy to jedynie oddanie
czegoś, co zostało nieprawnie zabrane (2 Mojż. 22:1-6,
12; 3 Mojż. 6:2-5; Ezech. 33:14-16), lecz Biblia wskazuje,
że słowo to obejmuje swym znaczeniem coś więcej: najlepszy
sposób przywrócenia do pierwotnego stanu i największe
błogosławieństwa, jakie wkrótce spłyną na wszystkich
ludzi?
Że Biblia oświadcza, iż "Na początku stworzył
Bóg niebo i ziemię" (1 Mojż. 1:1), ale nic nie
mówi o czasie, jaki upłynął od tamtej chwili, aż do
początku sześciu wielkich dni stworzenia, w których
Bóg stopniowo przygotowywał Ziemię do życia ludzkiego?
Że Bóg stworzył rośliny i zwierzęta, a następnie uczynił
"... sad [raj] w Eden, na wschód słońca"
(1 Mojż 2:8) z doskonałym środowiskiem ekologicznym,
gdzie umieścił Adama, "pierwszego człowieka"
(nie po to, by stał się on istotą duchową, aniołem,
ale by na zawsze pozostał człowiekiem), stworzonego
z "prochu ziemi", "mało mniejszego od
Aniołów" (1 Mojż. 2:7; Ps. 8:5-9; 1 Kor. 15:45-47)?
Że Adamowi dana była władza nad ziemią i zwierzętami
(wszystkie więc były oswojone), którym nadał nazwy;
że następnie Bóg stworzył Ewę, aby była jego żoną i
towarzyszką (1 Mojż. 1:26-28; 2:18-25)?
Że oni i ich potomkowie mogli otrzymać na wieczność
doskonałe życie na doskonałej ziemi, gdyby byli
posłuszni Bogu, lecz z powodu nieposłuszeństwa zostali
skazani na śmierć, przerwanie życia (1 Mojż.
2:17), zostali wypędzeni z ogrodu Eden, aby więcej nie
spożywali podtrzymujących życie owoców i nie żyli wiecznie
na ziemi (1 Mojż. 3:22-24)?
Że przez dziedziczność Adamowy wyrok śmierci przeszedł
także na wszystkich jego potomków, w wyniku którego
nikt z rodzaju ludzkiego nie ma prawa do doskonałego
życia na doskonałej ziemi, lecz jedynie niedoskonały,
zanikający byt (Rzym. 5:12-19; 1 Kor. 15:21, 22)?
Że Bóg dał wyraz Swojej wielkiej miłości do wszystkich
ludzi (włączając Ciebie i mnie) wtedy, gdy planując
uwolnienie wszystkich spod wyroku śmierci,
dostarczył za nich okup (równoważną cenę)?
Że jednorodzony Syn Boży, potężny Logos, z własnej
woli "stał(o) się ciałem", jako "człowiek
Chrystus Jezus... mniejszym stał się od Aniołów... przez
[popr. dla, w celu] ucierpienie śmierci... aby
z łaski Bożej za wszystkich śmierci skosztował"
- za Adama i jego cały upadły rodzaj - i że Jezus "dał
samego siebie na okup za wszystkich, co jest świadectwem
czasów jego" (Mat. 18:11; Jan 1:14; 3:14-18; 1
Tym. 2:3-6; 4:10; Żyd. 2:9-14; 1 Jana 2:2)?
Że dzięki dobrowolnemu okupowi Jezusa wszyscy, żywi
i umarli, mają zapewnioną jedyną sposobność uzyskania
we właściwym czasie życia wiecznego; że Kościół,
wybrany w czasie wieku Ewangelii, otrzymuje życie wieczne
w niebie (2 Kor. 5:1-4; Żyd. 10:34), a wszyscy
ci, którzy nie mieli tej sposobności - a będą potem
żałowali za grzechy, uwierzą w Jezusa jako Zbawiciela
i poddadzą się w Tysiącleciu ("czasach ochłody")
Boskiej woli - będą mieli okazję uzyskać restytucję
(przywrócenie do pierwotnego stanu) do doskonałego,
wiecznego życia na udoskonalonej ziemi, takiego
samego, jakie mógł mieć Adam (Ps. 37:9-11, 22, 29, 34;
Mat. 6:10)?
Że w czasie restytucji zwierzęta będą oswojone, ziemia
uczyniona doskonałą (Izaj. 11:6; 35:1, 2) i napełniona
Boską chwałą (4 Mojż. 14:21; Izaj. 11:9; 40:5; Abak.
2:14); że wszyscy posłuszni z rodzaju ludzkiego (Obj.
22:17) będą przywróceni do takiej doskonałości, jaką
miał Adam; źli będą unicestwieni, ale sprawiedliwi żyć
będą wiecznie na nowej ziemi w pomyślności, pokoju,
szczęściu, braterstwie i miłości (Ps. 72; Izaj 65:17-25;
Mat. 6:10; Dz. Ap. 15:14-18; 2 Piotra 3:13; Obj. 21:3,
4; 22:1-3)?
Że "czas naprawienia", o którym mówili wszyscy
święci prorocy, tysiącletnie panowanie Chrystusa
(Obj. 5:9, 10; 20:4, 6), trwa od Jego drugiego adwentu
(Dz. Ap. 3:21), kiedy to wraz ze Swym Kościołem niszczy
obecne złe warunki światowe, ustanawia Swoje sprawiedliwe
rządy na ziemi, błogosławiąc wiecznie wszystkich posłusznych
ludzi (Izaj. 2:2-4; 11:1-9; 25:6-10; 35:1-10; Dan. 2:31-45;
7:13, 14, 18, 22, 27)?
Że "znaki czasów", takie jak: wielkie zło,
wyjawienia, nieszczęścia, apostazje, kryzysy, przygotowania
wojenne, konflikty i terroryzm, powrót Izraela, zwiększona
wiedza, podróże itd. (Łuk. 12:2; 21:11, 25-32; Dan.
12:4, 10) dowodzą, iż żyjemy przy końcu tego wieku i
że Chrystus wkrótce rozpocznie restytucję?
Że wszyscy powinni radować się ze wspaniałych widoków
otwartych dla wszystkich żyjących na ziemi i głosić
innym tę dobrą nowinę o mającym niebawem nadejść Królestwie
Bożym na ziemi (Łuk. 2:10-14; 21:25-28)?
|
